Idea

Wychowanie ku wartościom to pewna idea, za którą kryje się cała mnogość przemyśleń i refleksji zaangażowanej grupy praktyków oraz teoretyków nauczycieli, wychowawców i wykładowców akademickich – którzy borykając się na co dzień z problemami wychowawczymi z młodzieżą znaleźli pewną lukę, której obecność nie pozostaje bez wpływu na proces wychowawczy. Jest to luka po wartościach, które zdaje się, że może nie tyle zniknęły, co zmieniły swoją formułę, przez co nie mogą pełnić dawnych funkcji. Przestrzeń wychowawcza od zawsze była wypełniona i jednocześnie określona wartościami. Były drogowskazami lub mapami dającymi bezpieczeństwo w chaosie życia i świata. Dziś utraciły one całą swoją określoność, na podstawie której można było dotychczas wytyczać dość precyzyjnie ścieżki edukacji i wychowania jednocześnie przewidując zagrożenia i w porę im zapobiegając. Ku czemu kierować się teraz, skoro wartości są zastępowane antywartościami lub pseudowartościami doskonale choć doraźnie imitującymi ich prawdziwe odpowiedniki? Jak przekonać młodzież, że wartości nie da się niczym zastąpić i że ich realizacja nie musi być jednocześnie rezygnacją z wszelkich atrakcji tego świata?

Przeświadczenie o skostnieniu sfery wartości i jej nieprzystawalności do świata konsumpcji, (który w odpowiedzi na potrzeby generuje kolejne potrzeby, ale jest w tym na tyle sprytnie atrakcyjny, że uchodzi mu to niepostrzeżenie) musi zostać przez wychowawców jakoś przełamane, zastąpione alternatywą o tyle dla młodzieży pozytywną, że wartą realizacji właśnie w odniesieniu do sfery potrzeb. Nie chodzi bowiem o nieludzką pracę nad wyzbyciem się potrzeb i zostanie życiowym ascetą, ale nauczenie się ich rozpoznawania, stawania im naprzeciw i zaspakajania w taki sposób, by uniknąć zagrożeń płynących z niewłaściwych sposobów realizacji oraz samemu nie zagrażać innym.

Sfera wartości realizuje się w relacjach, zatem sprostanie zasadom bezpiecznego dialogu między młodzieżą, wychowawcami, nauczycielami, rodzicami, a w końcu też społeczeństwem jest wielkim wyzwaniem i jednocześnie priorytetem. Jest też wezwaniem do wspólnego wysiłku, do wspólnego zaangażowania w pewien cel. Celem natomiast może być tylko wartość. Dążenie do czegoś, co nią nie jest to właśnie analogon konsumpcjonizmu, rodzaj stąpania po omacku po jakimś nieznanym terytorium. Owszem, można w ramach tego nieznanego terytorium trafić na coś pozytywnego, ale też potknąć się o coś negatywnego i upaść. Potrzeba mapy jawi się więc ze zdwojoną siłą. Jej legendę mają do opracowania właśnie nauczyciele i wychowawcy, którzy jeszcze nigdy nie stali w obliczu tak poważnego zadania, jakim jest przywrócenie wartościom choć części dawnego statusu. Stworzyć kanon na nowo, pokazać, że jest potrzebny i jednocześnie nie zagraża czerpaniu z tego, co oferuje młodzieży świat konsumpcji jest zadaniem trudnym. Bo trudno jest konkurować z ceną, marką, modą, gadżetem i prestiżem. Co nie oznacza, że nie jest to możliwe. Potrzebni są tylko właściwie nastawieni ludzie, którym wartości nie są obojętne i którzy zechcą podjąć się ich przekładu, tak by stały się dla młodzieży nie tylko zrozumiałe, ale też pociągające, po prostu wartościowe.

Idea wychowania ku wartościom jest dedykowana właśnie takim ludziom pełnym pasji, odważnym i nieobojętnym nauczycielom i wychowawcom oraz tym, którzy wspomagają ich wysiłki w procesie kształtowania młodych charakterów. Zapraszamy do wspólnej inicjatywy, wymiany poglądów, opinii, doświadczeń. Strona ta właśnie temu ma służyć. Pragniemy by stała się narzędziem krzewienia postaw wychowawczych, dzięki którym wychowanie ku wartościom przestanie być ideą, a stanie się faktem.